Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/1322 K.2023/16579

Sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında,

Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 52 inci maddesi uyarınca 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Tebliğname'de sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm bakımından basit yargılama usûlünün uygulanması gerektiğine dair bozma düşüncesine yer verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, mahkemenin kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisinde tedavi gördüğü, sanıkla ilgilenen doktor tanık ... ve sanığın yakınları arasında başlayan tartışmaya katılan doktor ...'nin de meslektaşını korumak amacıyla dahil olduğu, sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile yaraladığı, önlüğünü yırttığı ve "şer...siz" dediği olayda; sanığın kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlerde Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümde

Sanığın hakaret suçunu basit yargılama usûlû kapsamında yer almayan mala zarar verme suçu ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında Tebliğname'de yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanığın yakınları ve tanık doktor ... arasında başlayan tartışmaya katılan doktorun meslektaşını korumak amacıyla dahil olduğunun anlaşılması karşısında, hakaret eyleminin ne şekilde kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlendiği açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında uzlaşma hükümlerine tabi olan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası yerine üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,