Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13462 K.2023/21375

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında verilen kararı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 155 polis hattını, kullanmış olduğu ... numaralı hattan arayarak kaza ihbarında bulunup telefonu kapattığı, bunun üzerine ilçe emniyet müdürlüğünde nöbetçi trafik ekibine anons edilerek kaza olduğu belirtilen yere gidilmesi sağlandığı, ancak gidilen yerde herhangi bir trafik kazası olmadığının anlaşıldığı ve sanığın kullandığı telefon arandığında sanığın görevli polis memuru mağdura yönelik "Ne var lan a... çocuğu." şeklinde sözler söylemek suretiyle üzerine atılı hakaret suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurun aşamalarda istikrarlı beyanları, 155 polis hattını arayan ... numaralı hattın sahibinin sanık olduğuna dair ... Telekomünikasyon A. Ş.'nin 26.08.2014 tarihli yazısı, 21.05.2015 tarihli oturumda suça konu görüşmenin kaydedildiği CD'nin dinlemesi sonucunda CD'de geçen konuşmaların 16.08.2014 tarihli tutanak içeriği ile uyumlu olduğunun tespit edilmesi ve sanığın CD'de yer alan konuşmalardaki sesin kendisine ait olduğunu kabul etmesi neticesinde, sanığın Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekilde üzerine atılı hakaret suçunu işlediği hususunun sübut bulduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında mağdur ... B.'nin adı ve kimlik bilgilerinin gösterilmemesi, 2. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2015 tarihli ve 2015/650 Esas, 2015/928 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 35 inci maddesinde düzenlenen kasten yaralamaya teşebbüs suçu olmasına karşın gerekçeli kararda silahla tehdit suçu olarak gösterilmesi,

3. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR