Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14383 K.2023/22869

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, atılı suçu işleyen sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Geriye dönük rapor istemi reddedilen sanığın, doktor olan katılana "Allah belanı versin, o şerefsizde vermedi." biçimindeki sözü ile hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığından beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

Beyaz kod olay bildirim formunda imzası bulunan ... yargılama aşamasında dinlenilmeden ve 5271 sayılı Kanun'un 211 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aykırı olarak tanığın soruşturma aşamasındaki beyanı da duruşmada okunmadan, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR