Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15191 K.2024/276

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/540 Esas, 2016/282 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında,

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 4500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 ve 52 nci maddeleri uyarınca 10.620 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline,

3. 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 3600 TL ve 500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hükmolunan 3600 TL adli para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz sebebi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmamasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur polis memurlarının, otostop çeken tanık N. D. hakkında tahkikat yürüttüğü sırada sanığın, mağdurlara işlem yapamayacaklarını söyleyip müdahalede bulunduğu, sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, yakalanmak istendiğinde bıçakla saldırdığı ve bu suretle atılı suçları işlediği, sanık savunması, mağdur anlatımı, tanıklar N. D. ve V. D.'nin beyanları, 23.05.2015 tarihli olay tutanağı, dosyada mevcut adli muayene rapor içerikleri, sanıkta ele geçen bıçağa ilişkin 25.05.2015 tarihli .... Kriminal Polis Laboratuvarı ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması, mağdurların beyanları, tanıklar N. D. ve V. D.'nin anlatımları, 23.05.2016 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmayıp, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. Direnme eylemini, 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında silah niteliğinde olan sustalı bıçakla işlediği kabul edilen sanık hakkında anılan Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2. Sanığın aşamalardaki savunması, tanık anlatımları ve sanığa ait adli muayene rapor içeriği karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükme ilişkin olarak, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde Seri Muhakeme Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararıyla "seri muhakeme usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi ve 14.07.2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddenin on birinci fıkrasına eklenen "Seri muhakeme usulü, bu kapsama giren bir suçun,

kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz" şeklindeki hükmün, ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 250 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğunun belirlenmesi,

Nedenleriyle hükümler hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR