Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15459 K.2023/24130

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, somut delil bulunmadığı, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, yine sanık olarak yargılandığı bir davanın olay tarihinde yapılan duruşması esnasında mağdur ve tanık sıfatıyla dinlenilen mağdurlara "Bunlarda namus ve şeref yoktur." demek suretiyle hakarette bulunduğu, eyleminin olaya ilişkin duruşma tutanağı, mağdurların beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurların beyanları, olaya ilişkin duruşma tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz isteği ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdur ...'ın suçun işlendiği Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2015 tarihli duruşmasında tanık sıfatıyla dinlenilmeyip mağdur sıfatıyla beyanın alındığı, bu mağdura yönelik eylemin takibi şikayete bağlı olan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu, mağdurun da şikayetinin bulunmaması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR