Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23353 K.2024/3355

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakaret etmediği, kaçarken yakalanınca polisin kendisine şiddet uyguladığı, kendi kusurlarını örtmek için baskı altına alınmaya çalışıldığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hacizli aracını haciz mahallinden kaçırmak isteyen sanığın, aracını katılan polis memuru ...'ın üzerine sürerek onun yaralanmasına neden olduğu ve "...si...r git..." biçimindeki sözü ile de hakaret ettiği, takip neticesinde yakalanmak üzereyken yeniden aracı katılanın üzerine sürerek onun dizinden yaralanmasına neden olduğu, yakalanmamak için katılan, şikayetçi ve mağdur polis memurlarına karşı aktif olarak direndiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Katılan ve tanık polis memurları ile haciz mahallinde bulunan avukat H. C. S.'nin olay tutanağı ile uyumlu anlatımları, katılan hakkında düzenlenen rapor, adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde atılı suçları işlediği anlaşılan sanığın cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerine de itibar edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini, silahtan sayılan aracını polis memurunun üzerine sürerek gerçekleştirmesi nedeniyle cezasında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmemiş, birden fazla kamu görevlisine karşı direndiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR