Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/6855 K.2023/16830

Sanık hakkında verilen hükmün; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, anılan Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Tebliğname'de basit yargılama nedeniyle hükmün bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, verilen hapis cezasını temyiz etmek istediğine ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan sanık ... arasında kefillikten kaynaklanan borç ilişkisi nedeniyle husumet bulunduğu, 17.06.2015 tarihinde ...'ın eşi olan temyiz dışı mağdur sanık ...'ın sanığın dükkanının önüne gelerek sanığı tehdit ettiği, olay günü ise katılan sanık ...'ın aracında eşi ... da bulunduğu halde ...'un dükkanının önünden geçerken ...'a hitaben ''Senin a... koyacağım.'' diyerek hakaret etmesi üzerine ...'un da, ... ile ...'a yönelik "A... koyarım, gel in aşağıya." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla sanık hakkında açılan davada sanığın atılı suçu işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Katılan sanıkların aşamalardaki beyanları uyumludur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Sanığın hakaret suçunu aleni olarak işlemiş olması nedeniyle basit yargılama usulü kapsamında olmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'de bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın adli sicil kaydından anlaşılan sabıkalı ve suça eğilimli kişiliği, sosyal ilişkileri, olumsuz kişiliği ve mükerrir olması nedeniyle, cezasında takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinde düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece kabul edilen oluşa göre, hakaretin karşılıklı olduğu ve sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 32 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş olması karşısında, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanma olanağı tartışılmayarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR