Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8111 K.2023/16942

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri gereğince hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçun katılandan kaynaklı haksız fiile tepki niteliğinde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceza infaz kurumunda hükümlü olan sanığın, infaz koruma memuru olan katılana yönelik söylediği "şer...iz kö..k" biçimindeki sözüyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanık savunması, katılan beyanı, cevabi yazılar, suç duyurusu evrakı ve tüm dosya kapsamına göre oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden

Katılanın ifadesi, sanığın ikrar içeren savunması, infaz koruma memuru ...'in iddiayı doğrulayan anlatımı, infaz koruma memurları tarafından düzenlenen 12.06.2015 tarihli olay tutanağı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmış olup, katılandan kaynaklı haksız tahrik oluşturacak bir eylemin olmadığının kararda tartışılmış ve dosya kapsamına göre bu yöndeki kabulün yerine görülmüş olması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanunun 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR