Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8682 K.2023/17832

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,

2. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında katılan ...'na yönelik olarak 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

3. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.140 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık ...'un katılana hakaret ettiğinin diğer katılan sanık beyanlarıyla da doğrulandığı, buna karşın bu beyanlar dikkate alınmadan ve katılan sanıklara bu hususta soru sorulmadan eksik incelemeyle karar verildiğine vesaire ilişkindir.

B. Katılan Sanık ...'nun Temyiz İsteği

Kendisinin ne katılan sanık ...'a ne de katılan sanığın kardeşi B. T.'ye yönelik bir hakaretinin olmadığı, bu hususta katılan sanık ve kardeşinin beyanları dışında bir delil bulunmadığı, şüpheden sanığın yararlanacağı, sanık ... hakkında karşılıklı hakaret sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesine karşın kendisi hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının eşitliğe aykırı olduğu, ayrıca hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine ilişkin Mahkemenin gerekçesinin hukuka aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Sanık ... ile Katılan Sanık ...'nun Birbirlerine Yönelik Hakaret Eylemlerine İlişkin Sanık ... ile inceleme dışı katılan sanık ...'nin, sanığın aracını park ettiği yer sebebiyle tartıştıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavgaya karışan katılan sanık ... ile sanık ...'un karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri Mahkemece kabul edilmiştir. B. Sanık ...'un Katılan ...'a Yönelik Hakaret Eylemine İlişkin Sanık ...'un olaya müdahale eden katılan ...'a yönelik hakaret eyleminde bulunduğu iddiasına ilişkin ise sanığın üzerine atılı eylem sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan Sanık ...'nun Temyiz İsteği Yönünden

Sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine ve 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin taraflar arasında eşit uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Katılan ... Vekili ve Katılan Sanık ...'nun Temyiz İstemlerine İlişkin Sair Sebepler Yönünden

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 230 uncu maddesi ve 1412 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen veya görülmeyen fiillerinin ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR