Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8683 K.2023/3044

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.10.2012 tarihli ve 2012/466 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2013 tarihli ve 2012/311 Esas, 2013/345 sayılı kararı ile beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2014/6 Esas, 2015/122 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılanın ... Gazinosunda kons olarak çalıştığı, sanığın katılanı zorla bayanlar tuvaletine soktuğu, tuvaletin kapısını kapattığı, katılanı öpmeye başladığı, sonrasında katılanın iç çamaşırını çıkararak parmağını katılanın cinsel organına soktuğu şeklinde kabul edilen eyleminden dolayı üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

2. Mahkemece dosya içerisinde mevcut 19.03.2012 Rapor içeriği, gazinoda garson olarak çalışan tanık ...'un beyanları, tanık ...'in beyanları nazara alınarak ve dosya içerisindeki 26.01.2012 tarihli olay tutanağı ile katılanın beyanında yer alan hususların birebir aynı olduğunun değerlendirilerek, sanığın çelişkili beyanda bulunduğu kabul edilerek, 26.01.2014 tarihli ...

Devlet Hastanesine ait doktor raporuna göre katılanın üst diş etlerinde hafif bir yaralanma olduğu ve genital muayenesi sonucunda katılanın cinsel organında tırnak izinin olduğuna dair tespiti, dosyaya yansıyan beyanlara göre tanıkla sanık arasında önceye dayalı husumetin olmadığı ve tanığın yalan söylemesine ilişkin bir sebebin bulunmadığı hususlarıyla yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinden alınan 15.05.2015 tarihli rapor içeriği gözetilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2014/6 Esas, 2015/122 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,