Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16034 K.2025/842

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasa'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesi gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunması sebebiyle, cezaevi kanalıyla da temyiz dilekçesi verilebileceğinin kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu,

bu haliyle tefhimin yukarıda anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı ve temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ olunması gerektiği anlaşıldığından, kararın açıklanan şekilde tebliği ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,