Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16517 K.2025/10951

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçlamayı kabul etmediğine ve kendisine iftira atıldığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında da 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı ve ikinci kez tekerrüre esas alınan ilamın karar tarihi itibarıyla hükmedilen cezanın tekerrüre esas olduğunun anlaşılması karşısında; Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna ilişkin ibare hükümden çıkarılarak sanığın birinci kez mükerrirliğine hükmedilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, mağdurlar ... T. ve ... B.'nin sanığın kendilerine hakaret ettiğini duymadıklarıını beyan etmeleri, mağdur ... S.'nin sanığın hakaret ettiğinden bahsetmemesi ile olay tutanağı ve tanık beyanlarında da sanığın hakaret ettiğine dair bir anlatım bulunmaması karşısında; bu hususlar tartışılmadan ve atılı suçun sübutuna ilişkin hangi kanıt ve tanık beyanlarına dayanıldığı açıklanmadan yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR