Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4156 K.2024/17675

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararı Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; paylaşımın yapıldığı sayfanın kendi kullanımında olmadığına, lehine hükümlerin uygulanmasına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; 23.06.2020 tarihli paylaşım ve araştırma raporu, 16.06.2021 tarihli bilirkişi raporu, adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamı karşısında Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın mahkumiyetiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve diğer lehe hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına dair kanaatinin yerinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; katılanın, başka bir hasta yakınıyla gerçekleştirdiği konuşmanın kayda alınması ve sosyal medyada yayınlanması neticesinde sanığın videoya hakaret içerikli yorum yaptığının kabul edildiği olayda; katılanın hasta yakınına karşı kullandığı ifadelerin meslek etiğine uygun olmadığı, videonun bir facebook haber sayfasında yayınlanması ile sözlerin topluma mal olması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR