KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/4626 E., 2025/385 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1252 E., 2020/1129 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
420 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın eylemini bilinçli olarak gerçekleştirmediğine, sanığa son söz hakkı verilmediğine, lehe olan hükümlerin sanık hakkında değerlendirilmediğine, basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine, katılana yönelik benzer eylemi nedeniyle sanık hakkında açılan başka dava olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına ve sanığın cezai ehliyetine dair araştırma yapılması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, haksız tahrike konu bir durumun tespit edilememesi, yargılama aşamasında sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına dair bir iddianın ileri sürülmemesi, adli sicil kaydında görülen çok sayıdaki ilamlarda bu yönde bir uygulamama yapılmaması, temyiz dilekçesi ekinde sunulan raporun eski tarihli olması, katılana yönelik sanığın benzer eylemleri nedeniyle açıldığı belirtilen dava ile bu dava arasında iddianame ile hukuki kesintinin sağlanmış olması,
5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmış, lehine olabilecek diğer düzenlemelerin uygulanmama gerekçelerinin kararda gösterilmiş ve bu gerekçelerin yerinde bulunmuş olması, karar duruşmasında sanığın hazır bulunmaması karşısında, temyiz istemine itibar edilmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
.,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/4626, K. 2025/385, 9 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama