Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5649 K.2024/7790

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Dairemiz tarafından verilen bozma kararı üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararıyla sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, savunma hakkının kısıtlandığı ve kararın bozulmasına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde; sanık tarafından maliki olduğu taşınmazda onaylı mimari projesine aykırı şekilde ruhsatsız olarak zemin kat ön cephe öne doğru alanın uzatılarak büyütüldüğü ve zemin ön kısmındaki alanın kapatılarak toplam metre kare alana dahil edilmiş olduğu böylece imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiası ile açılan davada, Yerel Mahkemece sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, bozma sonrası yapılmış olan araştırmada sanığın suça konu taşınmaz için yapı kayıt belgesi almadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında, davaya konu taşınmazı 5 yıl önce satın aldığını belirtmiş olması, bilirkişi raporunda suça konu yapının 4-5 yıllık olabileceğinin tespit edilmesi ve yargılama esnasında dinlenen tanık C.A.'nın "suça konu taşınmazı sanığın 2010 yılında satın aldığını hatırlıyorum, burayı satın aldığında da evin zemin katındaki alan kapatılmış vaziyetteydi, depo olarak kullanılıyordu" şeklindeki beyanı karşısında, dava konusu imalatın hangi tarihte yapıldığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti ile sanığın eylemine ilişkin zamanaşımı hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR