Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/122 K.2023/967

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2009 tarihli, 2008/254 Esas, 2009/1133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 ay hapis cezası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiştir.

B. Sanığın denetim süresinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2014 tarihli, 2013/675 Esas, 2014/175 Karar sayılı kararı ile hüküm aynen açıklanmıştır.

C. ... Asliye Ceza Mahkemesi kararının O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 23.01.2019 tarihli ve 2016/13641 Esas, 2019/1997 Karar sayılı kararı ile; 03.03.2008 tarihli olay tutanağında ve şikâyetçi polis memurlarının aşamalardaki ifadelerinde, sanık ...'nın açıkça suç sayılan eylemlerinden söz edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın hangi eylemlerinden dolayı cezalandırıldığı karar yerinde açıklanıp tartışılmadan mahkumiyetine karar verilmesi, kabule göre de; sanıklara yüklenen suçların birden fazla görevliye karşı işlendiği anlaşılmasına rağmen, belirlenen cezalardan, 5237 sayılı Kanun'un 43/2 nci maddesine göre artırım yapılmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozma üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/195 Esas, 2019/668 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

E. ... Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli ve 2020/1954 Esas, 2020/19018 Karar sayılı kararı ile; sanığın suçlamayı kabul etmemesi, mağdurların da soyut beyanları dışında sanığın mâhkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmaması nedeniyle sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı gerekçeyle mâhkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

F. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanunun 66 ncı maddesinin, birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken hukuka aykırı olarak düşme kararı verilmesi nedeniyle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde usulünce verilen arama kararı gereğince görevli polis memurlarının sanığın evinde arama yapıp çalıntı mallar bulunması üzerine sanık ve temyiz dışı diğer sanıkların ellerinde taş ve sopalarla görevli şikâyetçilere saldırarak hakaret edip şikâyetçileri yaraladıkları iddia olunmuş, Yerel Mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de eklenince hüküm tarihine kadar zamanaşımının gerçekleştiği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığa atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin, birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de dikkate alındığında, suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR