Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1515 K.2025/9171

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın atılı suça karışmadığına, eyleminin suç oluşturmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçu işlediği anlaşılan sanık hakkında aşağıda belirtilen dışında başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde belirtilen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması için gerekli olan “fiilin değişik zamanlarda gerçekleştirilmesi” biçimindeki koşulun somut olayda gerçekleşmediği, mağdur sayısının iki kişi olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca alt hadden artırım yapılması gerekmesine karşın bu hususu da riayet edilemeden sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde, hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR