Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/975 K.2023/17392

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli, 2018/571 Esas ve 2019/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı, tanıkların lehe beyanları yerine şikayetçiler ve şikayetçilerin meslektaşlarının beyanlarına itibar edildiği, sanığın olayda yaralandığı, şikayetçi polis memurları hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, kardeşinin kaza yapması nedeniyle olay yerine gittiği, kaza ile ilgili rapor düzenleyecek olan polis memurları katılan ... ve şikayetçi ...'ye yönelik "O... çocukları, a...s..." şeklinde sözlerle hakaret ettiği, olay yerinde çıkan tartışma üzerine katılan ve şikayetçinin Asayiş Şube Müdürlüğünden yardım istedikleri, bunun üzerine olay yerine gelen polis memuru olan şikayetçiler ... ve ...'nun gelip sanığı teslim aldıkları, sanığın hastaneye götürüldüğü sırada ve hastanede bu polis memurlarına "Siz rüşvet almaya alışmışsınız, siz polisler fetöcüsününüz." diyerek hakaret ettiği, eylemlerinin katılan ve şikayetçilerin tutarlı anlatımları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden, Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, şikayetçiler ve katılandan kaynaklanan haksız fiil bulunmadığı hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

Sanığın, polis memurları katılan ... ve şikayetçi ...'ye hakaret ettiği, olay yerinde çıkan tartışma üzerine olay yerine gelen diğer polis memuru olan şikayetçiler ... ve ...'ya da hastaneye götürüldüğü sırada ve hastanede hakaret ettiği olayda.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (YCGK), 11.06.2013 tarihli, 2013/13-293 esas ve 2013/297 karar sayılı kararı da dikkate alındığında, sanığın hakaret eylemlerini kısa zaman aralığı içerisinde, aynı suç işleme kararıyla ve birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleştirmesi, dolayısıyla eylemlerin hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret fiilini oluşturduğu anlaşıldığından, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR