Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1547 K.2025/1333

Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İlk Derece Mahkemesi kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, sanığın suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, tanıklar....'nın anlatımları, göçmen şahısların beyanları, yakalama, üst arama ve olay tutanakları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

1. Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 196. maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 79/3. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3. 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın 7 yıl 6 ay hapis ve 30,000 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 79/1-a, 79/2-b, 79/3. maddeleri gereğince 8 yıl 9 ay hapis ve 1750 gün adli para cezası belirlendikten sonra, temel cezanın 7 yıl 6 ay hapis ve 1.500 gün adli para cezasına indirilip, sonuç cezanın 7 yıl 6 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası olarak tayin edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR