Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/4143 K.2025/12607

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen beraat, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak istinaf başvuruları üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince; yapılan duruşmalı inceleme neticesinde ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... 08.01.2024, sanık ... ve müdafii 11.12.2023 ile 14.12.2023 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükümlerin bozulması isteminde bulunmuşlardır.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 79/1-(a), 79/2-(b) ve 79/3. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 150/3 ve 188/1. maddeleri uyarınca sanıkların müdafii huzurunda savunmaları alınmadan mahkumiyetlerine hükmedilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2. Sanıklara ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep olunmayan 5237 sayılı Kanun'un 79/2-(b) maddesinin tatbikiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR