Karar Özeti
4. Ceza Dairesi 2025/11130 E. , 2026/495 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2004 E., 2019/1562 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Yapılan ön incelemede; Tehdit suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi k
Karar Detayı
4. Ceza Dairesi 2025/11130 E. , 2026/495 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2004 E., 2019/1562 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Yapılan ön incelemede; Tehdit suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. GEREKÇE Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 17.11.2023 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekmiştir. III. KARAR A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ile müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ile müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-(a) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiş, sanık ile müdafii kararı temyiz etmiştir. Temyiz incelemesi sırasında sanığın hüküm tarihinden sonra 17.11.2023 tarihinde vefat ettiği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan nüfus kaydıyla belirlenmiştir.
Hukuki İlke: 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi gereğince üst sınırı iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararı temyize kapalıdır; sanığın hüküm kesinleşmeden ölmesi hâlinde ise 5237 sayılı Kanun'un 64. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerekir.
Uygulama Sonucu: Daire, tehdit suçu yönünden kararın kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz istemlerini reddetmiş; hakaret suçu yönünden ise hükmü 302. madde gereği bozarak 303/1-(a) maddesindeki yetkiyle kamu davasının düşmesine karar vermiştir.
Dava Strateji Notu: Aynı dosyadaki suçlardan yalnızca birinin temyiz sınırını aşabileceği bu kararda net görülmektedir; müdafi her suç için temyiz edilebilirliği ayrı ayrı değerlendirmeli, sanığın ölümü gibi düşme sebeplerini de dilekçede belgeleriyle öne çıkararak Yargıtay'ın dosyayı geri göndermeden doğrudan düşme kararı vermesini sağlamalıdır.