Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/7378 K.2025/16181

Sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.07.2025 tarih ve 2025/88565 sayılı istem yazısı Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; "...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemenin 09/11/2023 tarihli karar duruşmasında açıklanan kısa kararda, sanığın üzerine atılı suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a, 125/4, 62/1 ve 52/2 maddeleri uyarınca 7.080,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda bu bölüme yer verilmeksizin ve sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmaksızın sadece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmek suretiyle,

kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kısa kararın açıklandığı hüküm fıkrasında sanığın 5237 sayılı Kanun’un 125/3.a.4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 10 eşit taksit ile cezanın ödenmesine, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesine karşın, gerekçeli karardaki hüküm kısmında sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmaksızın sadece 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına şeklinde karar verilmek suretiyle, kısa karar, gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunduğundan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle,

bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Yerel Mahkeme tarafından kısa kararda yapılan uygulama da gözetilerek, gerekçeli karardaki hüküm kısmının birinci paragrafı çıkarılıp yerine, “Sanığın 5237 sayılı Kanun’un 125/3.a maddesi uyarınca takdiren 365 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılarak 425 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 354 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20.00 TL olmak üzere 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,