Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2008/3682 K.2008/13441

BORÇLAR KANUNU (818) Madde 49

"İçtihat Metni"Davacı G.. Ç……… vd. vekili Avukat …. Ç…….. tarafından, davalı Ö…….. Taş. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 9/2/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/12/2007 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Ö…….. Taşımacılık Ltd. Şti. ve İ…. Ş……… vekili ile davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ile davacılardan G.., H……., H…….. ve B……. Ç…….'in tüm, diğer davacı F……. Ç…….'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı F……. Ç…….'in diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar, meydana gelen kaza sonucu yaralanma nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemişler, davalılar ise, kusurun tamamıyla davacılarda olduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların maddi ve manevi tazminat istemleri kısmen kabul edilmiştir.

a)Dosya içeriğine göre; davacılardan F……. Ç…….'in trafik kazası sonucu yüzünde sabit eser kalacak şekilde yaralandığı, dava dilekçesi ile tedavi giderlerini istediği anlaşıldığına göre, mahkemece gerekli araştırmaların yapılarak; davacının bu nedenle yapmak zorunda kalacağı ameliyat ve estetik giderleri de dahil olmak üzere tüm tedavi giderlerinin mahkemece hesaplanması gerekirken, bu hususun araştırılmamış olması doğru görülmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

b)Ayrıca davacı F……. Ç…….'in yüzde sabit eser kalacak şekildeki yaralanma derecesi gözetilerek daha yüksek seviyede manevi tazminat takdiri gerekirken, davacının acı ve üzüntüsünü karşılamaktan uzak olan 1.000 YTL manevi tazminatın kabulü yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.