KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/12607 E., 2010/8097 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davalının pay sahibi olduğu taşınmazı 1994 yılından bu yana mirasbırakanlarının ve kendilerinin kullandığını belirten davacılar, bu taşınmaz üzerinde yetiştirdikleri kavak ağaçlarını kesip götürdüğünü iddia ettikleri davalının tazminat ile sorumlu tutulmasını istemişlerdir.
Yerel mahkemece kavak ağaçlarının davalı tarafından kesilip götürüldüğü benimsenerek istemin bir bölümü kabul edilmiştir.
Dosya içeriğine göre; davacıların kesip götürüldüğünü ileri sürdükleri ağaçların davalı tarafından götürüldüğüne ilişkin herhangi bir kanıt bulunmamaktadır. Yapılan keşif sırasında dinlenen davacı tanıkları ağaçların kesilip götürülmesi konusunda herhangi bir açıklamada bulunmamışlar; davalı tanığı da ağaçları kimin kestiğini bilmediğini söylemiştir.
Yerel mahkemece, dava konusu edilen kavak ağaçlarını davalının kesip götürdüğüne ilişkin herhangi bir kanıt bulunmadığı gözetilerek, buna ilişkin istemin de reddedilmesi gerekirken, dosya içeriğine uymayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden karar bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/12607, K. 2010/8097, 1 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama