KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/4434 E., 2011/6921 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. dergi Bas. A.Ş ve diğeri aleyhine 20/11/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/06/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan asil ... ve vekili Avukat M.Rasim Kuseyri ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ...geldiler. Açık duruşmaya başlandı.
Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.
Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz olunmuştur.
Dosya içeriğinden, davalılar vekilinin 29/12/2009 tarihli ilk celsede delillerini sunmak için süre istediği, aynı celsede yerel mahkemece, davaya konu yazının içeriği, ispat edilecek başkaca delil olamayacağı, olsa bile davanın sonucunu etkilemeyeceği kanaatiyle süre isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Delillerini sunmak için süre isteyen davalıların bu yöndeki istemlerinin reddine karar verilerek savunma hakkı kısıtlanmıştır. Şu halde, davalılara delillerini sunması için süre verilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ilk celsede işin esasına yönelik karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/4434, K. 2011/6921, 14 Haziran 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama