Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/11851 K.2012/14708

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/04/2009 gününde verilen dilekçe ile mirasçılığın tespiti istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ve davacı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının temyiz itirazına gelince:

Dava, tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... merkez ... Mahallesi 934 ada 8 ve 9 parselde kayıtlı taşınmazların müvekkilinin murisi ... kızı ... adına kayıtlı olduğunu belirterek malik ...'nın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14/12/2005 tarih ve 2005/1112 Esas 2005/1198 Karar sayılı veraset ilamında geçen mirasçıların murisi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların davacı ve ailesine ait olup bunlar tarafından kullanıldığı, tapu maliki ... kızı ...'nın Soyadı Kanunundan önce öldüğünden dolayı tapuda soyadının yazılı bulunmadığı anlaşıldığından; ... kızı ...'nın mirasçılarının ise ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14/12/2005 tarih 2005/1112 Esas 2005/1198 Karar sayılı ilamında belirtilen şahıslar olduğu gerekçesi ile açılan davanın kabulü ile dava konusu edilen ... ili merkez ... Mahallesi 934 ada, 9 parsel sayılı taşınmaz maliki ... kızı ...'nın mirasçılarının ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14/12/2005 tarih 2005/1112 Esas 2005/1198 Karar sayılı ilamında belirtilen şahıslar olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece davanın tam kabulüne karar verildiği halde maddi hata sonucu hüküm kısmına 934 ada, 8 parsel'in yazılması unutulmuştur. Karar, bu yönü itibariyle yerinde görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.