Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/15169 K.2012/18553

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/02/2010 gününde verilen dilekçe ile göçmen kaçakçılığı nedeniyle el konulan araç nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı temsilcisi ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, göçmen kaçakçılığı iddiasıyla el konulan araç nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ahşap kasa kamyonuna göçmen kaçakçılığı suçundan dolayı el konulduğunu, Erciş Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda aracın iadesine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, aracın iadesi için mahkemeye başvurduğunu ancak aracın kaybolması nedeniyle iade edilemediğini belirterek, araç zararı ile yoksun kalınan kârın tazminini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının aracına el konulduğu süre içinde aracın kullanılamadığı, aynı zamanda aracın iade edilememesi nedeniyle de zarar oluştuğu belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacıya ait kamyona göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçundan dolayı el konulduğu, eylemin teşebbüs aşamasında kalması ve aracın suça henüz tahsis edilmemiş olmasına göre aracın iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu aracın göçmen kaçakçılığı suçunda kullanılmak istenmesi zararlı sonucun meydana gelmesinde bölüşük kusur olarak kabul edilmelidir. Şu durumda, BK'nun 44/1. maddesi uyarınca zarar miktarından uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken bu konunun düşünülmemiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.