KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/3778 E., 2012/5302 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Davacı Orman Genel Müdürlüğüne izafeten Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/11/2008 gününde verilen dilekçe ile yangın nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı idare, davalı ...'ye ait çöplükteki patlayıcı maddelerin patlaması sonucu çıkan yangında, ormana zarar verildiğinden uğranılan ağaç bedeli ve ağaçlandırma giderinden oluşan zararının tazminini istemiştir.
Davalı taraf, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, sıcak hava ve rüzgarın etkisiyle olayın gerçekleştiğini, yangında kusur ve ihmali bulunmadığını savunmuştur.
Yerel mahkeme çöplükte çıkan yangının ormana sıçrayarak zarara neden olduğundan davayı kabul etmiştir.
Dava konusu olayın, davalı ...'ye ait çöplükten çıkan yangın sonucu gerçekleştiği tartışmasızdır. Çöplerin toplanması, çöplük yerlerinin belirlenmesi ve düzenlenmesi belediyelerin asli görevleri arasında bulunmaktadır. Kamu Yasaları gereği verilen görevlerin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusurunun varlığına ilişkin olup, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince tam yargı davasının konusunu oluşturur. Bu davalara bakmak görevi ise idari yargı yerlerine aittir. Şu durumda yerel mahkemece, davanın hizmet kusuruna dayalı olduğu ve idari yargı yerinde açılması gerektiğinden davanın yargı yolu bakımından reddi gerekirken işin esasına girilmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/3778, K. 2012/5302, 29 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama