Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/12511 K.2013/11304

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Top aleyhine 16/08/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı kardeşi ile aralarında ev meselesi konusunda hukuki uyuşmazlık bulunduğunu, mahkemeye başvurarak kısıtlanmasını talep ettiğini, 16 gün hastanede yatırılarak gözlem altında tutulmasına sebebiyet verdiğini, mahkemece vesayet altına alınmasına gerek olmadığına karar verildiğini, davalının kendisini tehdit ve hakarete varan eylemler ile rahatsız ettiğini belirterek yaşadığı sıkıntılar nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, bahsedilen dairenin mülkiyetinin çekişmeli olduğunu, davacı kardeşinin ciddi psikolojik sorunları olduğunu, manevi tazminatı gerektirir herhangi bir durum bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacının akli dengesinin yerinde olmadığı yönündeki ihbar nedeniyle rapor almak zorunda bırakıldığını, incelenen ceza dosyası ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıya karşı darp, tehdit ve hakaret eylemlerinde bulunduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse, manevi tazminata hükmedilmesini talep edebilir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre ise, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat fazladır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.