Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/9080 K.2017/2648

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/06/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi tazminatın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, devlet ormanı olarak tespit edilmiş olan yerde, davalı tarafından yaklaşık 700 m² lik bir alanda açma işlemi yapılarak meyve ağaçları dikildiğini, ceza yargılaması sonucunda davalının mahkum olduğunu belirterek, yapmış olduğu ağaçlandırma giderinin davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı hakkındaki suç tutanağı 14/07/2008 tarihli olup, davaya dayanak yapılan tazminat raporunda da davacı kurumun 2008 yılı verilerine göre tazminat isteminde bulunduğu anlaşılmıştır. Davalı, açma yapmak suretiyle dava konusu edilen ormanlık alanı suç tutanağının düzenlendiği tarihe kadar kullanagelmiştir. Dolayısıyla açma eyleminin devam eden bir eylem olduğu gözetildiğinde, tazminatın 2008 yılı verilerine göre hesaplanması gerekir. Nitekim, mahkemece hüküm altına alınan tazminata olay tarihi olan 14/07/2008’den itibaren faiz işletildiği de göz önüne alındığında, tazminat hesabında, 1993 yılı verilerinin dikkate alınarak istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.