Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/3012 K.2017/8657

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/11/2014 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının, kendisini satırla yaraladığını ve sol el parmaklarının kırıldığını, ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonunda cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporu, hesap bilirkişisi raporu ve ceza mahkemesinde davalının ceza alması esas alınarak maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan, davacının beden gücü kayıp oranının belirlenmesine ilişkin 03/07/2015 tarihli raporun tek hekim tarafından düzenlendiği, kesin olmayıp kanaat bildirir nitelikte olduğu ve davalının da bu rapora itirazda bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece davalının itirazlarını karşılayacak şekilde, davacının beden gücü kayıp oranının belirlenmesine yönelik olarak yeniden usulüne uygun rapor alınıp, bu rapora dayalı hesap raporu alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken, tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir ve bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.