KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2019/1777 E., 2021/2497 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi
- Mahkemesi
- Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
371 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/03/2016 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/04/2017 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. fıkra (b-1) maddesi gereğince esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesince verilen 26/02/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müdür baş yardımcılığı görevinden alınarak öğretmen olarak atanan davalı tarafından atama işleminin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının tazmini istemiyle İdare Mahkemesinde açılan dava sonucunda verilen iptal kararı uyarınca yoksun kaldığı parasal haklarının ödendiğini, ancak davalıya geriye dönük olarak her hafta 16 saat fiilen yapmadığı halde ek ders ücreti ödendiğini belirterek, kamu zararının tahsili isteminde bulunmuştur.
Davalı, ödemenin mahkeme kararına dayalı olarak yapıldığını, İdare’nin hukuka aykırı işlemleri nedeniyle fiilen yapamadığı dersler için ödenen ek ders ücretini talep etmeye hakkı bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince; iddia, savunma, toplanan deliller, dosya kapsamı ve bilirkişi raporundaki tespitler kapsamında, talebe konu ek ders ücretinin esasen mahkeme kararı ile iptal edilen işlemin tesis edilmemesi halinde davalıya ödenmesi gereken bir ücret olduğu, yapılan ödeme ile kamu zararı doğmadığı gibi fazla ödemeden de söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.
Bölge adliye mahkemesi ilgili hukuk dairesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2019/1777, K. 2021/2497, 7 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama