Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1012 K.2020/4087

Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; karayolunda yolun karşısına geçmek isterken, davalı ... adına kayıtlı, davalı ... 'nun sevk ve idaresindeki aracın kendisine çarpması sonucu yaralandığını, kaza nedeniyle ... Hastanesinde tedavi gördüğünü, 7 ay boyunca kırıklarından dolayı ayağını hiç kullanamadığını, dizinde çökme kırığı olduğunu, kireçlenme olma ihtimali söz konusu olduğunu, halen tedavilerinin devam ettiğini belirterek uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., kazada tam kusurlu olmadığını, yaşandığı iddia olunan zarar ile istenen tazminat miktarı arasında orantı olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Davalılardan ..., davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; mahkemece "Davacının davasının kısmen kabulüne, tedavi giderleri ile ilgili talebinin reddine, geri kalan 8.637,85 TL maddi zararın 06/12/2007 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine" karar verildiği anlaşılmaktadır.Mahkeme kararının gerekçesinde ise “Davacının dava konusu kaza sebebiyle yaralandığı ve 4,2 oranında malul kaldığı anlaşılmıştır.

Davacının bir yaya olduğu, davalının meskun mahalde yayaya çarparak onu malul bıraktığı anlaşılmış olup, bilirkişi raporu kadar (talep + ıslah= 9.891,17 TL) maddi tazminata hükmedilmiştir. Manevi tazminat da kusur, sosyal ekonomik durum ve maluliyetin doğuracağı üzüntüyü giderecek orandadır.” şeklinde karar verilmiş ve böylece hükümle gerekçe arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi uyarınca; gerekçeli karar, hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Mahkeme kararındaki bu çelişkinin, bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir.