Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/7117 K.2025/862

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı firmada istihdamı zorunlu gıda mühendisi olarak sözleşme ile görev yaptığını, doğum izninde bulunduğu esnada vize süresinin dolduğunun kendisine bildirilmesinin akabinde başka bir personel ile bu sözleşmenin yapıldığını;

davalı firma tarafından, istihdamı zorunlu personel onay belgesinin yapılan görüşmeler esnasında rızaları dışında alındığı iddiası ile müvekkili hakkında hırsızlık suçundan savcılığa şikayette bulunulduğunu, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/85986 Esas 2016/18990 sayılı kararı ile müvekkili hakkında hırsızlık suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu'na "işçinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışı" nedeniyle iş akdinin feshedildiği şeklinde bildirildiğinden müvekkilinin iş başvurularının olumsuz sonuçlandığını,

maddi ve manevi zararının oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi tazminat ile 200.000,00 TL manevi tazminatın 17.12.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; istihdamı zorunlu personel onay belgesinin davacı tarafından alındığının tespit edilmesi üzerine talep edilmesine rağmen bu belgenin firmaya sunulmadığını, bu belgenin denetimler esnasında firmada bulundurulmasının zorunlu olduğunu, bu nedenle şikayet hakkının kullanıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından yapılan şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları içerisinde olduğu, şikayeti haklı gösterecek emareler olduğu, davacıya zarar vermek kastı ile hareket edildiğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan bilirkişi raporuna göre şikayete konu olan istihdamı zorunlu belge personel onay belgesinin iş yerine ait özel bir belge olmadığının, bu belgenin iş yerinde bulunmamasının idari kurumlarca yapılacak denetimlerde davalı bakımından mağduriyet doğurmayacağının bildirildiği, iş akdinin feshi halinde davacı tarafça teslim edilmesi gereken belge olduğu, davalı tarafından yapılan şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceği, haksız şikayet nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı,

maddi tazminat yönünden zararın ispatlanamadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın 17.12.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline, maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiğini, şikayetin haksız olduğunun tespit edilmiş olduğunu, yapılan iş başvurularının olumsuz neticelendiğini, davalı tarafından yapılan haksız şikayet nedeniyle maddi zararının oluştuğunu, maddi tazminat talebinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu anlamda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; haksız şikayet nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; hak arama özgürlüğünün sınırlarının aşıldığının, davacının kişilik haklarına saldırı olduğu kabul edilerek manevi tazminata hükmedilmesinin ve olay tarihi, tarafların konumu, zararın ağırlığı dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının yerinde olduğunun, maddi zararın ise ispatlanamadığının anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR