Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/7520 K.2025/7865

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının su kuyusu açmak amacıyla ilgili makamlardan izin almaksızın ve davacı şirkete haber vermeksizin yapılan kazı sonucunda saha ruhsatı ve rezervi davacı şirket adına kayıtlı olan doğalgaz rezervine zarar verildiğini, davalının bu zararı tazmin etmekle yükümlü olduğunu açıklayıp sızan gaz miktarının bedeli, mesaiye kalan işçilerin fazla mesai ücretleri ve zararın giderilmesi için kullanılan malzemelerin ücretleri olmak üzere toplam 167.437,01 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının su kuyusu açmak amacıyla kazı yaptığını, amacının doğalgaz arama olmadığını, bu sebeple davalının davacıya yönelik bir eylemi olmadığını, bunun idari para cezası yaptırımına tabii bir suç olduğunu, dava konusu kazının yapıldığı yerin davalının mülkiyetinde bulunan bir gayrimenkul olduğunu, davacının kendisine ait olmayan ve/veya kullanma hakkı olmayan bir arazi altında bulunan kendisine ait olmayan kaynağın azalması sebebiyle dava açmasının mümkün olmadığını, haksız fiil koşullarının bulunmadığını, davacının iddia ettiği zarar ile davalının eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacı, davalının açtığı kuyu nedeniyle ruhsat sahibi olduğu doğalgaz rezervindeki kayıp nedeniyle doğan zararının giderilmesini talep etmiş ise de, bilirkişi heyetinin kök ve ek raporlarında açıkladıkları üzere, davacının bu kalemden tazminat talep etmeye hakkı bulunmadığı, alınan ruhsatın ruhsata konu alan için doğalgaz arama, çıkartma hak ve yetkisi verdiğini, henüz çıkartılmayan gaza ilişkin mülkiyet ve hak söz konusu olmayacağı, davalının eyleminin davacının ruhsatına konu doğalgazı çıkartmaya yönelik olmadığı,

izinsiz olarak açtığı su kuyusu nedeniyle tesadüf ettiği, davacı tarafça davaya konu alanda doğalgaz rezervine ilişkin duyuru, uyarı yönünde işlemin yapılmadığı, davalının eylemi nedeniyle idari olarak para cezasına konu edilerek karşılık bulacağı değerlendirilerek bu kalemden talep hakkı bulunmadığı değerlendirilmiştir.

Ancak, davacı firma doğalgaz nedeniyle bölgede ruhsat sahibi olması, bu konuda uzmanlık sahibi olması nedeniyle, davalının kazdığı kuyu nedeniyle rezerve isabet etmesi, basınçlı bir şekilde meskun alanda gaz çıkışı nedeniyle oluşan risk nedeniyle resmi kurumlarca riskin giderilmesinin davacı şirketten istendiği, bu nedenle de, davacının personelinin alanda çalıştığı, malzeme ve ekipmanlarının kullanıldığı,

bu nedenle de, davacının bilirkişi raporunda belirtildiği miktarda malzeme gideri yaptığı kabul edilmiş, çalışan mesai ücretleri bakımından ise, davacı dosyaya kayıt sunmuş ise de, bu kayıttaki mesai çalışmasının tamamının davaya konu alana ilişkin olduğu ayrımı yapılamadığından,

davacı şirketin davaya konu olayın meydana geldiği tarihi içeren dönemde başkaca yerlerde işlerinin, çalışmalarının olduğu gözetildiğinde, dosyaya sunulan kayıttaki fazla mesai çalışmasının müstakilen dava konusu olaya ilişkin olduğu ispata yarar delillerle ispatlanamadığından bilirkişinin iş makinesinin çalışma süresi olan 12 saat üzerinden yaptığı tespit ve hesaplama üzerinden davacının personel fazla mesai ücreti yönünden talebe hakkı olduğu kabul edilerek;" davanın kısmen kabulü ile,

13.031,00 TL malzeme bedeli ve 622,99 TL personel giderinden kaynaklanan toplam 13.653,99 TL tazminatın davalıdan tahsilne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının olay sebebiyle yoksun kaldığı kardan da davalının sorumlu olduğunu, doğalgaz rezervindeki kayıptan davalının sorumlu olduğunu, davalının eylemi ile ortaya çıkan gaz sızıntısı ile ne kadar doğal gaz kaybı yaşandığının tespit edilmesi gerektiğini, işçilik maliyetlerinin eksik ve hatalı hesaplandığını, can ve mal güvenliğini tehlikeye sokan gaz sızıntısının davacı şirketin çalışanları tarafından şirketin kendi imkanlarıyla sonlandırıldığını, davacı şirketin fazla mesai yapan işçileri ve fazladan çalıştırdığı kepçe sebebiyle ek işçilik maliyetleri ortaya çıktığını, bu olay nedeniyle üç gün boyınca 21 işçi çalıştığını, bunun için sadece 622,00 TL'ye karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; haksız fiilden kaynaklanan tazminat davasıdır. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR