Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/269 K.2023/3223

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait aracın davalılar tarafından işveren ve yüklenici olarak çalışma yapılan yerde (kum yığınına çarparak) meydana gelen kazada hasarlandığını, hasarın mahkemece tespit edildiğini ileri sürerek 11.600,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kurum aleyhine açılan davayı kabul etmediklerini, kazanın meydana gelmesinde Karayolları Genel Müdürlüğüne izafe edilecek bir kusurun bulunmadığını, yol yapımı olan yerlerde özellikle yapım çalışması yapıldığına dair uyarıcı levha ve hız sınırına dair emredici bir kuralı gösteren levhaların mevcut olduğunu, buna göre hareket etmeyen sürücünün asli kusurlu olduğunu, bu nedenlerle müvekkili aleyhine açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnş.Taah. Tur. San. Ltd. Şti. temsilcisi davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.12.2015 tarihli ve 2015/683 Esas, 2015/1010 Karar sayılı kararı ile davalı ... Ltd. Şti. yönünden pasif husumet yokluğundan davanın usulden reddine, davalı ... yönünden ise istemin kısmen kabulü ile 6.495,45 TL zararın 10.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'nden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin12.10.2020 tarihli ve 2020/2222 Esas, 2020/3310 Karar sayılı kararıyla; davalı ... vekili diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, "Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 6.495,45 TL 'nin davalılardan müştereken tahsiline dair verilen 22.12.2011 tarihli kararın davalı ... vekilince temyiz edildiği, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 19.12.2012 tarihli ve 2012/8195 esas, 2012/14446 karar sayılı ilamı ile temyiz eden davalı idare yönünde yargı yolu (görev) bakımından reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verildiği,

bozma kararı üzerine Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/190-154 esas - karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek kararın kesinleştiği, ardından Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 2015/462 esas 2015/464 karar sayılı kararı ile davanın çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu gerekçesi ile Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/190-154 esas karar sayılı kararının kaldırılarak dosyanın eldeki esasa kaydının yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece istemin davalılardan müteselsilen kabulüne ilişkin 22.12.2011 tarihli ilk karar; yalnızca davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olduğundan, ilk kararı temyiz etmeyen diğer davalı ... Ltd. Şti. yönünden kesinleşmiştir. Hal böyle olunca, davalı ... Ltd.

Şti. yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar kesinleşmiş iken, Uyuşmazlık Mahkemesi kararı sonrası eldeki esasa kaydı yapılarak yeniden yapılan yargılama neticesinde adı geçen davalı şirket yönünden pasif husumet yokluğundan davanın usulden reddi yönünde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı doğrultusunda; davanın kısmen kabulü ile 6.495,45 TL tazminatın kaza tarihi olan 10.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve eşit olarak tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin esas ve usul yönünden hukuka aykırı olduğunu, ihale sözleşmesinin yapıldığı şirketin sorumlu olduğunu, bu sebeple yerel mahkemenin usul ve yasaya aykırı olan kararının bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalılar tarafından işveren ve yüklenici olarak çalışma yapılan yerde (kum yığınına çarparak) meydana gelen 10.10.2010 tarihli tek taraflı trafik kazası sonucu araçta meydana gelen değer kaybı ve hasar bedeli talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu ve devamı maddeleri. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 7 ve 13 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca davalı ...'nden harç alınmamasına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,