Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/10619 K.2024/12655

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan müvekkiline davalıya zorunlu trafik sigortalı araç sürücüsünün 29.09.2016 tarihinde çarpması neticesinde müvekkilinin %30 oranında malul kaldığını, belirsiz alacak davası olarak ikame ettikleri davada şimdilik 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; söz konusu kazaya karışan aracın 06.09.2016-06.09.2017 tarihleri arasında sigortalı olup teminat limitinin 310.000,00 TL olduğunu, kazada davacının asli kusurlu olduğunu, kusur tespiti yapılması gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, aktüer siciline kayıtlı bilirkişiler tarafından genel şartlar uyarınca hesaplama yapılmasını talep ettiklerini, temerrüte düşmediklerini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlığın davalıya sigortalı araç sürücüsünün 29.09.2016 tarihinde yaya olan davacıya çarpması ve tazminat ödememesi nedeni ile sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkin olduğu,

2918 sayılı Karayolu Trafik Kanunu 85 ve 91'inci maddeleri uyarınca davalının kusur ve poliçe limiti ile sorumlu olacağı, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/17027 soruşturma ve 2016/10249 Karar numaralı dosyasından alınan kusur raporunda davacının kazada tam ve asli kusurlu olduğunun tespit edildiği ve davalıya sigortalı sürücünün kazada kusurunun olmaması nedeni ile Kovuşturma Yapmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 49 uncu maddesi uyarınca kusur oranında işleten, sürücünün ve sigortanın sorumlu olacağı gerekçesi ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sigortalı araç sürücüsünün kusuru olmaması nedeni ile başvurunun reddine karar verildiği, karara karşı davacının itiraz ettiği, kaza tespit tutanağında ve kazaya ilişkin yapılan savcılık soruşturmasında sigortalı sürücünün kazada kusuru olmadığının anlaşılması nedeni ile davacının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kusur raporu alınmadan karar verildiği, belirsiz alacak davası olarak açılan dava nedeni ile kesinlik sınırından bahsedilemeyeceği gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 29.09.2016 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, kaza ile ilgili soruşturma aşamasında alınan kusur raporu ile davacının kazada kusurlu, sürücünün ise kusuru olmadığının belirlenmesi ve davalıya sigortalı sürücü hakkında yürütülen soruşturma neticesinde kazada kusuru olmaması nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olmasına,

kaza tespit tutanağında davacının Karayolları Trafik Yönetmeliği 138/b maddesine aykırı şekilde hareket etmiş olduğunun belirtilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR