Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/10871 K.2025/1149

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait araçla davalıya İMMS poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı 29.01.2021 tarihli çift taraflı trafik kazası sonucunda davacıya ait araçta hasar oluştuğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalarak araçtaki değer kaybı için 1.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte, 2.360,00 TL ekspertiz ücreti de dahil davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında değer kaybı tazminat talebini 78.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurana ait aracın sigorta şirketinin trafik sigortası kapsamında ödeme yapıp yapmadığının tespit edilmesi gerektiğini, ekspertiz raporunun kabul edilemez olduğunu, kazada asıl kusurun davacıda olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin tarihi ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla; dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, talebin kabulü ile 78.000,00 TL'nin 28.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve nispi tarifeye göre hesaplanan 10.940,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuş, İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararıyla; dosyada mevcut rapor, bilirkişi raporu ve hesaplamalar ile başvuran lehine takdir edilen vekalet ücretinin mevzuat ve içtihatlara uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; tazminattan ancak davalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğunu, raporda uygulanan iskonto oranının piyasa koşullarının oldukça altında olup piyasa koşullarını yansıtır şekilde iskonto oranının tespiti gerektiğini, değer kaybı hesabının objektif olmadığını, başvuran lehine tam vekalet ücreti verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından İMMS poliçesi ile sigortalanan aracın yaptığı trafik kazası sonucu davacının aracında oluşan değer kaybının tazmini talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, dosyada mevcut hesap ve raporların dosya kaspsamı ve mevzuata uygun olmasına, sigorta poliçesinde değer kaybının teminat kapsamı dışında olduğunun açıkça belirtilmemiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR