Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/12498 K.2025/9861

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, mahkemece manevi tazminat talebi bakımından önceki verilen karara karşı temyiz talepleri reddolunup bu talep özelinde karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 06.11.2023 tarihli ve 2023/9045 Esas, 2023/11958 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi davalı ... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, karar düzeltme şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanun'un 442/3 ve 4421 sayılı Kanun'un 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 3.000,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalılardan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Aşağıda yazılı red harcının karar düzeltme isteyen davalılara yükletilmesine,