Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/12921 K.2025/8762

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin özel halk otobüsünde yolcu olarak bulunduğu sırada, otobüs sürücüsünün aracın kapısını kapatmaması sonucu düşerek yaralandığını, olaya neden olan araç sürücüsü hakkında daimi arama kararı verildiğini, daimi arama kararı verilen trafik kazalarında mesuliyetin Güvence Hesabında bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiş; talebini 58.334,98 TL'ye yükseltmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/440 Esas 2018/286 Karar sayılı ilamı ile karar verildiğini, kararın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 2018/2133 Esas 2020/668 Karar sayılı ilamı ile kaldırıldığını, müvekkilinin % 54 oranında maluliyeti bulunduğunun kesinleştiğini, bakiye sürekli ve geçici iş göremezlik zararı bulunduğunu belirterek 251.665,02 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen araç plakası ve sürücüsünün tespit edilemediğinin ispatı gerektiğini, davacının daimi maluliyet durumunun tespiti adına Adli Tıp Kurumu (ATK) 3. İhtisas Dairesinden sağlık raporu alınması gerektiğini, sorumluluğunun kaza tarihinde poliçedeki teminat limiti ve kusur oranı ile sınırlı olması gerektiğini, dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilebileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile 58.344,98 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince maluliyet raporu alınması gerektiği belirtilerek kararın kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulü ile asıl dava yönünden 58.334,99 TL'nin dava tarihi olan 28.09.2017, ek dava yönünden 251.665,02 TL'nin dava tarihi olan 28.09.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 30.05.2023 tarihli ve 2023/4354 Esas, 2023/7237 Karar sayılı ilamıyla; davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz dilekçesinin miktardan reddine, birleşen davaya yönelik temyizi bakımından ise mahkemece verilen davanın kabulü ile 58.334,99 TL'nin tahsili yönündeki hükmün, kararı istinaf etmeyen davacı bakımından kesinleştiği gözetilmeden birleşen davanın kabulü yönünde karar verilmesinin davalının usuli kazanılmış hakkını ihlal ettiğinden birleşen davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın kabulü ile, 58.334,99 TL'nin dava tarihi olan 28.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; birleşen dava bakımından usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceğini, güncel asgari ücret doğrultusunda yeniden rapor alınması gerektiğini, asıl dava kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu belirtmiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının maluliyeti bulunmadığını, hatır taşıması ve müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesap yönteminin hatalı olduğunu, kazaya karışan halk otobüsünün tespit edilebileceğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı 17.02.2016 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR