Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/4357 K.2025/14865

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Saymanlık Müdürlüğü emanet hesaplarına yatırılan 974.389,46 TL nakit teminatın 22.07.2013 tarih ve 2...8 sayılı muhasebe işlem fişi ile ... Mal Müdürlüğü'nde V.H.K.İ olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılan davalı ... tarafından ... Mal Müdürlüğü'ne vergi borcu bulunduğu halde sahte evrak düzenleyerek vergi borcu olmadığını intibanı yaratmak suretiyle diğer davalı (mükellef) olan ...'a iadesini sağladığı ve bu şekilde kurum zararına sebep olduğu gerekçesiyle 974.389,46 TL nakit teminatın iade tarihi olan 22.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ...

Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 21.06.2013 tarihinde yaptığı borç sorgulama listesinde davalı mükellef ...'ın toplam 217.718.079,37 TL vergi borcunun olduğunun görüldüğü, bu nedenle mükellefin vergi dairesine olan borcuna mahsup edilmek üzere mükellef tarafından verilen teminatların vergi dairesine aktarılmasının istenildiği, bu yazıya cevaben ilgili gümrük müdürlüğünce vergi dairesine iki defa yazı yazıldığı ve ... adına ...

Mal Müdürlüğü'nce tanzim edilerek dairelerine gönderilen 02.07.2013 tarih ve 498 sayılı yazı ve ek 12 bilgi formuna istinaden 2009-2010 yıllarına ait 74 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi için ...

Gümrük Saymanlık Müdürlüğü emanet hesaplarından alınan 974.389,46 TL nakit teminatın 22.07.2013 tarih ve 2...8 sayılı muhasebe işlem fişi ile mükellefe iade edildiğinin bildirildiği, tüm bu bilgi ve belgeler ışığında davalı ...'in söz konusu sahte ek 12 bilgi formu ve üst yazısını ve teyit yazısına cevaben yazılan ve içerdiği bilgiler itibariyle sahte olan belgeleri bizzat tanzim edip, daire amirinin ismini açmasına rağmen kendisi imzalayıp,

paraflayıp ve hatta mühürlemek suretiyle diğer davalı mükellefin Suburcu Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne vergi borcu olduğunu bilmesine rağmen mükellefin kamuya olan borcunu eda ettiği intibaı yaratmak suretiyle nakdi teminatın iadesini sağlayarak kamunun zarara uğramasına sebebiyet verdiği, diğer davalı ...'ın da teminatın kendisine iade edilmesine dair iş ve işlemlere iştirak ettiği ve bu işlemlerden yararlanmış olması nedeniyle haksız zenginleşmesinden dolayı her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu,

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun "Kamu Zararı" başlıklı 71. maddesi ve 19.06.2006 tarih ve 26324 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Zararlarının Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4/1-c maddesine göre kamu zararı tanımının yapıldığı ve aynı yönetmeliğin 6/1-ğ maddesindeki "mevzuatında öngörülmediği halde ödeme yapılması" olgusunun somut olayda gerçekleştiği, ÖTV Kanununa ekli 1 sayılı listedeki malların ithalinde alınacak olan teminatın.

TL olarak nakit veya ÖTV için düzenlendiği belirtilmiş olan banka teminat mektubu olarak alınması gerektiği, teminat alınmasındaki amacın söz konusu malların ithalinin verginin konusunu oluşturmaması nedeniyle bu malların yurt içindeki ilk teslimlerinde beyan edilip ödenmesi gereken ÖTV'nin güvence altına alınması olduğundan aslolanın öncelikle ÖTV'nin ödenmesi ve bu ödeme mukabilinde de teminatın çözülmesi olup bahse konu durumda ÖTV'nin beyan edilip ödenmeden ilgili teminatların iade edilmemesi gerektiği,

davalının mevzuata aykırı olarak içeriği itibariyle yanıltıcı bilgilere yer vermek suretiyle düzenlediği bilgi formu neticesinde 974.389,46 TL teminatın iadesini sağlamak suretiyle kamu zararına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 974.389,46 TL'nin 22.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller, dosya içeriği, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçe ve özellikle Nizip 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/108 esas ve 2019/78 karar sayılı kesinleşen ilamı ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'in istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... temyiz dilekçesinde; ...

Mal Müdürlüğü'ne müdür vekilliği yapan görevli bir memur olduğunu ve kendisinin görevi itibariyle herhangi bir resmi bilgi ve belge düzenleme veya onaylama yetkisinin olmadığını, bahsi geçen evraklar hazırlanırken adına düzenlenen kişinin herhangi bir borcunun olup olmadığını teknik olarak sorgulama yetkisi olmadığı gibi sorgulama gibi bir yükümlüğünün de bulunmadığını, söz konusu yükümlülüğün teminatı iade eden birimlere ait olduğunu, kendisinin herhangi bir kusur ve sorumluluğu bulunmadığını, dava konusu zarardan diğer davalı mükellef ...'ın sorumlu olduğunu,

kendisinin herhangi bir maddi ve manevi menfaati bulunmadığını ve diğer davalı ile birlikte müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulmasının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı idarede V.H.K.İ. olarak çalışmakta iken emekli olan davalı ...'in ... Gümrük Saymanlığı Müdürlüğü emanet hesabında bulunan nakdi teminatı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi diğer davalı ...'a ödemesi ve böylece kamu zararına sebep oldukları ileri sürülerek uğranılan zararın davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve özellikle kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR