Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/7285 K.2025/12606

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi bulunmayan aracın karıştığı 07.08.2021 tarihli kazadan dolayı müvekkilinin desteğinin vefat ettiğini belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, yapılan ödeme ile sorumluluklarının sona erdiğini, sigortalı araç sürücüsüne atfı kabil bir kusur bulunmadığını, davalı şirkete usule uygun yapılmış bir başvuru bulunmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan bir ödeme varsa bunun mahsubunun gerektiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 olarak kabul edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın meydana gelmesinde desteğin kusurunun %50 olarak kabulünün gerektiğini, davalı tarafından yapılan ödemenin davacının zararını karşılar miktarda olduğunu kabul ederek davanın reddine karar vermiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin 12.04.2022 tarih ve 2022/İHK-16774 sayılı kararı ile davalı tarafından yapılan ödemenin dava açıldıktan sonra yapılması nedeniyle dava açılmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 08.05.2024 tarihli ve 2022/9017 Esas, 2024/4427 Karar sayılı ilamıyla; "kazadan sonra düzenlenen kaza tespit tutanağında kazanın meydana gelmesinde desteğin tamamen kusursuz olduğunun tespit edildiği, bu tespitin kaza anını gösteren MOBESE kamera kayıtları incelenerek yapıldığı,

ancak Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından aldırılan kusur raporunda kazanın meydana gelmesinde desteğin %50 kusurlu olduğunun tespit edildiği ve bu rapora itibarla sonuca gidildiği anlaşılmakla, kamera kayıtları incelenmek suretiyle düzenlenen kaza tespit tutanağı ile yargılama aşamasında düzenlenen kusur raporu arasındaki çelişki giderilmeksizin sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararından sonra tekrar kusur raporu aldırılmış, kusur raporunda tarafların kusur oranının bozma öncesi olduğu gibi eşit olarak tespit edilmesi nedeniyle konusuz kalan başvuru nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kusur yönünden yapılan tespitin hatalı olduğunu, kazanın meydana gelmesinde desteğin bir kusurunun bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR