Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/9454 K.2025/15744

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların ..

Devlet Hastanesi tarafından gerçekleştirilen Kamu İhale Kanunu 232/d maddesi uyarınca doğrudan temin usulü ile yapılması kararlaştırılan 23.02.2010 tarihli ve 66 onay sayılı protoksit azot gazı narkoz alımı ile 01.04.2010 onay tarihli oksijen gazı alımında gerçekçi bir piyasa araştırması yapılmaması, malların rayiç bedelinden daha yüksek fiyatla satın alınması suretiyle toplam 9.915,00 TL kamu zararına sebebiyet verdiklerini, hastane ihtiyacı 410 kg azot gazı alımı için 18.12.2010 tarihli talebin yapıldığı, 4734 sayılı yasanın 22/d maddesinde alımın yapılmasına dair 23.01.2010 tarihli ve 66 sayılı onayın alındığı,

..'da faaliyet gösteren 3 firmadan teklif alındığı, 9.430,00 TL fiyat veren ... firmasından alınmasına karar verildiği, KG fiyatının 23,00 TL olduğunun tespit edildiği, söz konusu malzemelerle ilgili .., .. ve ..

Ticaret Odası başkanlıklarından rayiç bedellerin sorulduğu, azot kg fiyatının 8,00 TL, oksijen tüpü fiyatının ise 12,00 TL fiyatlarda olduğunun tespit edildiği, kurumun bu şekilde 9.915,00 TL zarara uğratıldığını, kamu zararının yanlış ihale usulünü seçen ve yaklaşık maliyet tespitinde yeterli ve gerekli araştırmayı yapmamak suretiyle 9.915,00 TL kurum zararının yasal faizi ile birlikte kusurlu olan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile;

fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla dava dilekçesindeki taleplerini 1.784,70 TL artırarak ve toplam 11.699,70 TL den 4.038,00 TL'ye 01.03.2010 tarihinden, 7.661,15 TL'ye 05.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkillerinin kurum zararına sebebiyet vermediklerini, müfettiş raporlarının doğru olmadığını, giderilmesi gereken bir kurum zararının bulunmadığını, müvekkillerinin dava konusu kurum zararına sebebiyet vermediklerini ve zarardan sorumlu olmadıklarını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 05.04.2016 tarihli, 2013/216 Esas ve 2016/102 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 11.669,70 TL'den 4.038,00 TL'sinin ödeme tarihi olan 01.03.2010 tarihinden itibaren, 7.166,15 TL'sinin 05.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı kuruma verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Dairenin 13.12.2018 tarihli, 2016/14156 Esas ve 2018/7954 Karar sayılı ilamıyla; ceza yargılaması sonucunun beklenilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; gerekli araştırma yapılmadan hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, sadece firmalar ile bir meslek odasından alınan fiyatlarla yaklaşık maliyet belirlenmesinin hatalı olduğunu, ceza yargılamasında verilen kararın hukuk hakimini bağlamayacağını, hükme esas alınan son bilirkişi raporunun denetime açık olmadığını, ihale mevzuatına aykırı hareket edildiğinin açık olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kurum zararının ödetilmesine ilişkin tazminat istemidir. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR