Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/1705 K.2012/1349

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi: Tayin olunan ceza miktarına nazaran müdafiin duruşma talebinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Müşteki ...’ın sahibi olduğu ... Ölçü Aletleri İthalat İhracat San. Ve Tic.A.Ş.’nin Diyarbakır’daki yatırımı ile ilgili olarak T.Kalkınma Bankası aracılığıyla verilen yatırım kredisinde usulsüzlük yapıldığına dair alınan ihbar mektubu üzerine iddiaların incelenmesini teminen Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Teşvik ve Uygulama Genel Müdürlüğünce Müsteşarlık makamından alınan onay ile konunun incelenmesi için Stj.Hazine Kontrolörü olan sanığın görevlendirildiği,

09/07/2003-11/07/2003 tarihlerinde şirket nezdinde incelemeler yapan sanığın Ankara’ya dönüşünde müştekiyi arayarak şirkete ikinci el makine alındığını, bunun yatırım teşviki kapsamında olmadığını, 50 milyar vermesi halinde lehe rapor düzenleyeceğini, aksi halde genel teşvik mevzuatı ile ilişkilendirip krediyi iptal ettireceğini belirttiği, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan tüm beyanlarına nazaran da para vermek niyetinde olmayan müştekinin durumu sanığın amiri konumundaki kurul başkanı ...’e anlattığı ve onun yönlendirmesi ile sanığı yakalatmak amacıyla olayın kolluğa ihbar edildiği,

bilahare fotokopisi alınan senedin müşteki tarafından sanığa verildiği, ancak duyum ve şüphe üzerine sanığın senedi yok etmesi sebebiyle ele geçirilemediği, Kurumun cevabi yazıları, Kontrolör ...'un 05/05/2004 günlü raporu ile bu raporda vurgu yapılan T.Kalkınma Bankası müfettişlerinin raporu da nazara alındığında sanığın yapmaması gereken bir işi yapmak için nitelikli rüşvet istediği sübut bulan dava konusu olayda, kabule göre sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddenin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,

mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olayın başlangıcından itibaren rüşvet verme niyetinde olmayan müştekinin teklifi sanığı yakalatmak, suçun maddi kanıtlarını ortaya çıkartmak amacıyla kabul etmiş gibi göründüğü ve sanığı oyalayarak, durumu kurul başkanına, milletvekiline ve Emniyet Şube Müdürüne bildirdiği gibi belli işaretler konulan fotokopisi alınmış senedi sanığa verdiği, bu haliyle taraflar arasında özgür iradeye dayalı bir rüşvet anlaşmasının bulunmadığı, rüşvet alma suçunun icra hareketlerine doğrudan doğruya başlayan sanığın elinde olmayan engel neden yüzünden tamamlayamadığı eyleminin rüşvet almaya kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin tatbikinde 53/2-3. maddeleri nazara alınarak bir karar verilmesi yerine "53/1. maddede sayılan haklardan yasaklanmasına, bu hak ve yetkilerden birini kötüye kullanarak suç işleyerek mahkum olması halinde aynı maddenin 5. fıkrasının uygulanacağına" şeklinde içeriği belli olmayan bir karar verilmek suretiyle infazda tereddüt yaratılması,