Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/13540 K.2014/1756

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 28/11/2011 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında atılı suçlarla ilgili olarak 3628 sayılı Kanunun 17/1 ve 18/2. maddeleri ile CMK'nın 237/1-2, 260/1. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanık A.. Ö..'ın Niğde İl Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü'nde, N.. M..'nün 02/06/2009 tarihli cevabı yazı içeriğine göre. TÜBİTAK MAM bünyesinde başlatılan eğitim ve seminerlere katılarak 08/11/2008 tarihli eğitim sertifikası ile petrol ve lpg piyasası denetçi kimlik kartına sahip polis memuru olduğu ve E.. E.. adına yapılan denetimlerde görev yaptığı, sanıklardan A..

D..'in Ulukışla İlçesi E-90 Karayolu üzerinde faaliyet gösteren Dempet petrol istasyonunun sahibi olduğu, sanık M.. I..'ın E-90 Karayolu üzerinde faaliyet gösteren Kervansaray petrol istasyonunu işlettiği, sanık A.. A..'ın bu istasyonun çalışanı olduğu, sanık Ö.. A..'un ise Niğde İli'nde internet kafe işlettiği, sanık M.. I..'ın, yanında çalışan A.. A.. aracılığı ile sanık A..

Ö..'a görevinin gereklerine aykırı hareket ederek denetim ve kontrolleri önceden haber vermesi ve kaçak akaryakıt satışına göz yumması karşılığında kredi kartı ve telefon faturalarının ödenmesi ve aracına akaryakıt doldurulması biçiminde menfaat temin ettiği, bu işlemlere bir kaç kez sanık Ö.. A..'un da aracılık ettiği, yine sanık A..

D..'in de denetim ve kontrolleri önceden haber vermesi ve kaçak akaryakıt satışına göz yumması karşılığında görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi için A. Ö..'a 1.000 TL para verdiği ve istasyonunda ağırladığı, bu şekilde sanık A..

Ö.. ile diğer sanıklar arasında rızaya dayalı menfaat ilişkisinin bulunduğu, sanıkların tevilli ikrarlarında belirttikleri ve iletişim dinleme kayıtlarına yansıdığı şekilde sanıklar arasında zımni bir rüşvet anlaşmasının oluştuğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla, sanık A.. Ö..'ın rüşvet alma, sanıklar A.. D.., M.. I.., A.. A.. ve Ö.. A..'un ise rüşvet verme ve bu suça iştirak etmekten mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanık A.. Ö..'ın görevi kötüye kullanma suçunu değişik tarihlerde zincirleme şekilde işlemiş olmasına rağmen, hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

Suçun 5237 sayılı Kanunun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında sanık A.. Ö.. hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi ve 3. fıkradaki suç için ayrı bir ceza ihdas edilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanık A.. Ö..'ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,