Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/15724 K.2014/2353

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık İ..

Ö.. hakkında nitelikli zimmetten dönüşen görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek sanık İlknur müdafiin buna yönelik temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden bu kararın inceleme dışı bırakılmasına, katılan Hazine vekilinin 12/05/2011 tarihli dilekçesinin içeriğine göre, katılma isteminin sanıklar H..

S.. ve İ..

K.. haklarında nitelikli zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından açılan davalara münhasır olduğu, daha önce açılıp birleştirilen diğer sanıklarla ilgili müdahillik talebinin bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 22/05/2012 tarihli, 2011/7-315 Esas ve 2012/210 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, Hazine vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin "talep" bölümünde ilamın tarih ve numarası yazılarak bozulmasının istenmesi ve "netice ve talep" kısmında ise "..gerek yukarıda açıkladığımız,

gerekse yüksek mahkemece re'sen görülecek sair sebeplerle usul ve yasaya aykırı olarak verilen kararın bozulmasına karar verilmesini talep ederim." ibarelerinin yer alması karşısında katılanın temyizinin sanıklar hakkında nitelikli zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerini de kapsadığı dikkate alınarak inceleme yapılmasının gerektiği, sanık İ..

Ö.. müdafiin resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraet kararının gerekçesine yönelik temyizinin olmadığı anlaşıldığından, katılan Hazine vekilinin Harun ve İsmail dışındaki sanıklarla ilgili temyiz isteğiyle, sanık İ.. Ö.. müdafiin sahtecilik suçundan kurulan beraet hükmüne ilişkin temyiz talebinin CMUK'nın 317., sanık H..

S.. hakkında tayin olunan cezanın miktarına göre koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddiyle, incelemenin sanıklar H.. S.. ve İ.. K..'nın zincirleme biçimde nitelikli zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen hükümlerle sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıkların zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçundan beraetlerine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporlarına, savunmaya tanık anlatımlarına ve dosya kapsamına göre İnebolu M..

K..nda İnfaz Koruma Memuru olan sanıkların olay tarihlerinde emanet para mutemedi olarak görevlendirildikleri, kurumda kalan tutuklu ve hükümlülere posta veya başka yolla gelen paraların kabulü ve giderlerinin yapılması, bunlara ait kayıtların tutulması sırasında, kasa mevcudunu az göstermek suretiyle zimmetlerini gizlemek amacıyla birçok reddiyat makbuzunun tutarını yükselttikleri ve tahsilat makbuzlarındaki miktarları ise eksilttikleri, bunları gerçeğe aykırı düzenlenmiş haliyle Kasa ve Yol Giderleri ve Tazminatı Kayıt Defterine işledikleri, bir kısım reddiyat makbuzlarının ve kasa defterinin silinerek yeniden düzenlendiği,

makbuzlarının cilt ve seri numaralarının sıra ve seri takip eder şekilde bastırılmaması, cilt ve seri numaralarının el ile ya da mekanik olarak kullanılan numaratör vasıtası ile basılmasından faydalanarak reddiyat ve tahsilat makbuzlarından bazılarını mükerrer düzenlediklerinin anlaşılması karşısında TCK'nın 212. maddesi hükmü nazara alınarak sabit olan zincirleme surette resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı mahkumiyetleri yerine, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ile yazılı biçimde beraetlerine karar verilmesi,

Sanıkların zincirleme surette nitelikli zimmet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

CMK'nın 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/10/2006 gün 2006/5-165-213 sayılı Kararına göre soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başlayacağı, İnebolu M.. K..

Müdürü ve 2. Müdürünün düzenlediği 22/01/2009 günlü tutanağa, sanıklar ve Baş Mutemet M.. C..'ın hazırladığı aynı tarihli sanık İsmail'in 19.000 TL parayı emanet kasasına teslim ettiğine ilişkin belgeye, 23/01/2009 tarihli Emanet Para Mutemetliğinde yapılan tespitlere, kurum müdürü M.. Ö..'ın soruşturma aşamasındaki beyanına, kurum müdürlüğünün İnebolu C. Başsavcılığına yazdığı 23/01/2009 tarihli suç duyuru yazısına ve bunun üzerindeki havale tarihine nazaran sanık H..

S..'nun 22/01/2009 günü saat 15:00 sıraları kasa açığı olduğunu kurum müdürüne bildirmesi üzerine idarece inceleme başlatıldığı, 23/01/2009 tarihinde kasa tespiti yapılıp sanıkların beyanları alındıktan sonra C. Başavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu ve bu tarihte soruşturma defterine kaydının yapılarak soruşturmaya başlandığı dikkate alınarak, sanık İ..

K..'nın diğer sanıkla birlikte zimmetine geçirdiği kabul edilen 12.360,26 TL'ye karşılık 22/01/2009 günü soruşturma başlamadan önce ve idari tahkikat sırasında 19.000 TL'yi kasaya teslim etmek suretiyle ödediğinin anlaşılması karşısında, verilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine, 248/2. maddesiyle 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık İ.. K..'ya TCK'nın 247/1-2. maddesi ile belirlenen 10 yıl 6 aylık hapis cezasında aynı Kanunun 43/1. maddesi ile 1/4 oranında arttırım yapılırken hesap hatası sonucu 12 yıl 13 ay 15 gün yerine 12 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve takip eden uygulamaların bu hatalı ceza üzerinde yapılması suretiyle eksik ceza verilmesi,

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 27/12/2011 gün ve 2011/2-286 Esas, 2011/295 sayılı Kararı uyarınca; kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan Hazine lehine, vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu avukatlık ücretinin sanıklara yükletilmesi gerektiği gözetilmeyerek katılan yararına dilekçe yazım ücretine hükmedilmiş olması,