Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/1034 K.2014/6523

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde tefecilik suçunun; "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,..." biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği,

Ayrıca, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği anda suçun işlendiği kabul edilmekle birlikte 5237 sayılı Yasanın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun maddede yazılı tipik hareketin bir kez işlenmesiyle oluşan sırf hareket suçu niteliğinde bulunduğu, bu suçun kazanç karşılığında ödünç paranın borç alana verilmesiyle tamamlandığı, suçun tamamlanması için kazanç temin edilmiş olmasının şart olmadığı, hatta ödünç olarak alınan paranın vadesinde geri ödemesinin yapılmamış olmasının da suçun oluşması üzerinde bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla;

Katılanların beyanlarında, 2008 yılında Denizbanktan kredi çekerek traktör satın aldıkları, daha sonra bankadan aldıkları kredinin taksitlerini ödeyemeyince aleyhlerine banka tarafından icra takibi yapılmaması için sanıktan kazanç karşılığında borç para aldıklarını belirtmeleri karşısında, ilgili bankadan katılanların kredi alıp almadıklarının sorulmasından, kredi aldıklarının tespiti halinde sanıktan kazanç karşılığında ödünç para aldıklarını belirttikleri tarihte bankaya herhangi bir ödemede bulunup bulunmadıklarının araştırılmasından ve düzenlenen senetle ilgili icra dosyasının getirtilerek incelenmesinden sonra,

katılanların aşamalardaki istikrarlı anlatımı, tanık beyanları, kolluk araştırması ve herhangi bir ticari ilişki bulunmamasına rağmen ödünç olarak verilen para miktarının fazla olması, ödünç verilen para karşılığında senet ve temlikname alınması, yine aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler