Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/6315 K.2014/11168

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

5320 sayılı Kanuna 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 2. madde gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında katılan Cengiz'e yönelik mala zarar verme suçundan tayin olunan cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 125/3-a, 125/4, 43/2. maddeleri uyarınca belirlenen 531 gün adli para cezasının aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasında hesap hatası sonucu 354 gün yerine 442 gün, 62/1. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasında da hesap hatası neticesinde 295 gün yerine 368 gün adli para cezası belirlenmesiyle sonuç olarak 295 gün karşılığı 5.900 TL yerine, 368 gün karşılığı 7.360 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Yasanın 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 14,00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükmün 2. bendinin (d, e, f) alt bentlerinde yer alan "442 gün", "368 gün", "7360 TL" ibarelerinin sırasıyla "354 gün", "295 gün", "5.900 TL" şeklinde,