KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2014/9873 E., 2017/4970 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Kasım 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
İddianamede yer alan ".... şüpheli ...'in kapanan .... Adliyesinde Yazı İşleri Müdürü olarak görevini ifa ettiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun kararı ile .... Adliyesinin kapatılarak Ezine Adliyesine bağlandığı ve kayıtlı tüm dosya ve demirbaşların, adliye lojmanlarının ve lojmandaki eşyaların da Ezine Adliyesine devrinin yapıldığı, ....
Adliye lojmanları için kalorifer kazanının yenilendiği yaklaşık 12 yıl önce, elektriklerin kesilmesi durumunda kaloriferin çalışmasını sağlamak için ödenekten jenaratör alındığı, bu jenaratörün devirler yapıldıktan sonra adliye lojmanlarının kalorifer dairesinde muhafaza edildiği,
bu süre zarfında şüpheli ...'in diğer şüpheli .....'in ihtiyacının olması nedeniyle kullanıp iade etmek şartıyla jenaratörü ona verdiği ve bir hafta sonra bunun tekrar iade edilerek eski yerine konulduğu...." şeklindeki isnat karşısında, jeneratörün lojman için tahsis edilen ödenek kullanılarak satın alınmış olması da gözetildiğinde, Bozcaada Adliye lojmanlarında demirbaş defteri tutulup tutulmadığı, suça konu jenaratörün demirbaşa kayıt edilip edilmediği,
yazı işleri müdürü olan sanığın lojman demirbaşları üzerinde denetim ve muhafaza görevi ya da herhangi bir sorumluluğu bulunup bulunmadığı ve buna ilişkin görevlendirmenin olup olmadığı hususlarının araştırılarak sonucuna göre eylemin zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının, delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2014/9873, K. 2017/4970, 22 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama