Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/3574 K.2015/11659

Zimmet suçundan sanık M.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 247/1, 43, 248/2, 249/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2014 tarihli ve 2013/237 Esas, 2014/208 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2014 tarihli ve 2014/606 Değişik İş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın genel sekreterliği görevini yürüttüğü Kayseri İl Özel İdaresinin ortağı olduğu ... A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanlığını yaptığı dönemde, İl Özel İdaresinin hizmetleri için kiralanan aracın kira sözleşmesi sona erdiği halde, şahsi işleri için kullanmaya devam ettiği, bu sebeple oluşan 996,71 Türk lirası akaryakıt giderinin ise İl Özel İdaresi bütçesinden karşılandığından bahisle sanık hakkında zimmet suçundan mahkumiyet hükmü verilip, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de;

5237 sayılı TCK'nın 247/1. maddesinin "Görevi nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçiren kamu görevlisi, beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 35/2. maddesinin "Genel sekreter, il özel idaresi hizmetlerini vali adına ve onun emirleri yönünde, mevzuat hükümlerine, il genel meclisi ve il encümeni kararlarına, il özel idaresinin amaç ve politikalarına, stratejik plan ve yıllık çalışma programına göre düzenler ve yürütür.

Bu amaçla il özel idaresi kuruluşlarına gereken emirleri verir ve bunların uygulanmasını gözetir ve sağlar." şeklinde hüküm altına alındığı, aynı Kanunun 46/1. maddesinin "İI özel idaresi bütçesiyle ödenek tahsis edilen her bir harcama biriminin en üst yöneticisi harcama yetkilisidir.

İlçelerde bu yetki kaymakam tarafından kullanılır." şeklinde düzenleme içerdiği, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 31. maddesinde bütçeyle ödenek tahsis edilen harcama biriminde en üst yöneticinin harcama yetkilisi olduğu,

32. maddesinde de bütçelerden harcama yapılabilmesi için harcama talimatı verilmesi ile mümkün olduğunun ve harcama yetkililerinin de bu ödenekleri kullanımında sorumlu olduğunun belirtilmesi ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununda da Vali'ye harcama yönünden tanınmış bir yetki bulunmaması karşısında, somut olayda, Kayseri İl Özel İdaresinin yazısında da belirtildiği üzere, suçun oluştuğu iddia edilen 09/04/2012 tarihi ile 10/10/2012 tarihleri arasında harcama yetkilisinin Kayseri İl Özel İdaresi Makine İkmal ve Ulaşım Daire Başkanı Metin , 10/10/2012 tarihi ile 16/10/2012 tarihleri arasında ise daire başkanı Mehmet olduğunun belirtilmesi

nazara alındığında, eylemin sabit olduğu kabul edilse bile sanığın şahsi işleri için kullandığı aracın akaryakıt giderinin ödenmesi konusunda harcama yetkilisi olmadığı, ödenmesi hususunda talimat veremeyeceği, dolayısıyla sanığın koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığı gözetilmeden, unsurları oluşmayan zimmet suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 12/01/2015 gün ve 94660652-105-06-12942-2014/714/1757 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

YCGK'nın Dairemizce de benimsenen 22/01/2013 gün ve 2012/10-534 Esas, 2013/15 sayılı Kararı uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz üzerine merciin, CMK'nın 231. maddesinde sayılan objektif koşulların oluşup oluşmadığının tespiti yanında, hem maddi olay hem de hukuki yönden değerlendirme de yaparak itirazı yerinde görürse kabul edip,